نکاتی جالب و خواندنی در مورد غذا های ایرانی

نکاتی جالب و خواندنی در مورد غذا های ایرانی

نکاتی جالب و خواندنی در مورد غذا های ایرانی


 

طبع ما ایرانی ها طبع خاصی است شاید در سراسر دنیا بسیاری از غذا ها با مزاج ما سازگار نباشد اما وقتی سخن از غذا های ایرانی به میان می آید ، کمتر کسی است که بگوید این غذا ها را دوست ندارد ، از کباب گرفته تا قرمه سبزی و دیگر غذا ها.

انگشت هایی که قبلا با آبگوشت های چرب و پردنبه مکیده می شد و دل هایی که قبلا برای قورمه سبزی های جا افتاده و خوش عطر غنج می رفت، حالا با پیتزاهای رنگ و وارنگ همراه می شود و برای لازانیا، سوشی و تاکو از حال می رود. ذائقه ها تغییر کرده اند یا…؟

 

قدیمی ها نه، ولی بیشتر جوان ها ترجیح می دهند برای فرار از غذاهای تکراری که از بچگی تا حالا بیشتر از هزار بار آن را خورده اند، ماهی چندبار به رستوران های فرنگی سری بزنند و با چشیدن غذاهایی که با احتیاط از روی منو انتخاب می کنند، کمی تفریح کنند.

 

بعضی ها هم که رستوران در دسترسشان نیست خودشان در خانه آستین بالا می زنند و از روی کتاب یا از روی سایت های آشپزی، غذاهای مردم فرانسه، ایتالیا، تایلند، سنگاپور، ژاپن یا روسیه را انتخاب می کنند و پرزهای چشایی شان را به خوردن این غذاهای ناآشنا وعده می دهند.

 

بعضی از غذاهای خارجی واقعا خوشمزه است مثل بیف استراگانوف روسی با تلفیق جادویی فیله گوشت گاو و خامه، مثل ایگرول چینی که سایز کوچک شده سمبوسه خودمان است و مثل خوراک کاری مهاراجه که اگر نمی تواند از شدت تندی، هندی ها را به سرفه بیندازد، اما خیلی خوب خارش و عطسه و سرفه را به جان ایرانی های بیگانه با فلفل و ادویه می اندازد.

 

اما سوشی با آن بوی تند ماهی خام، خوشمزه نیست حتی اگر قرار باشد به زور سس شور سویا خورده شود؛ همان طور که سوپ سبزیجات تقریبا خام چینی ها با ذائقه ما جور در نمی آید. با این حال این غذاها جای خود را در سفره غذای بعضی مردم ایران باز کرده؛ مردمی که اجدادشان حتی خودشان وقتی کوچک تر بودند با بوی قیمه و مسمای بادمجان و آش رشته بزرگ شده اند.

 

گران، اما جذاب

 

خوردن یک وعده غذای خارجی در رستوران گران درمی آید. این گرانی، هم از مواد اولیه این غذاها ناشی می شود که گاه باید از کشور مادر وارد ایران شود و هم به علت تیپ رستوران های خارجی که گردانشان هزینه های زیادی دارد، اما این گرانی مانع نشستن علاقه مندان غذاهای فرنگی در پشت میز و صندلی های مرتب این رستوران ها نمی شود، همان طور که تا به حال رستوران چینی، ایتالیایی، فرانسوی، هندی و لبنانی در تهران بدون مشتری نمانده اند.

 

چیدمان فضای داخلی این رستوران ها زیباست و مشتری را به یاد کشور میزبان و فرهنگ و آداب رسوم مردمش می اندازد. موسیقی ها متناسب و گوشنواز است، چیدمان میزها و پیش غذاها روی آن دیدنی است و گارسون ها با این که همه وطنی هستند، اما طرز رفتارشان با مشتری نسبت به رستوران های خودمانی که در تمام خیابان ها در دسترس است، فرق دارد.

 

آنها به مشتری احترام می گذارند، هنگام ورود او به رستوران تا وقتی میزی مناسب را انتخاب کند همراهی اش می کنند، به پرسش​های او درباره ترکیبات غذاها با حوصله پاسخ می دهند و وقتی بشقاب خوش دکور غذا را برایش آوردند دودستی آن را روی میز می گذارند و آرزو می کنند طعم غذا به مذاق او خوش بیاید. راز موفقیت این رستوران ها نیز حتما همین است و به این علت وقتی مشتری چند برابر قیمت یک پرس غذا پول می پردازد احساس باخت نمی کند.

 

پیگیری سفارش
لیست مقایسه
?>